Hızır, Xızır, Hazır, Nazır…

Babam anlattıydı: ‘Babam ölmüş, yetim bir çocuk olarak anamla bir birimize tutunmuşuz. Üç günlük Hızır (Xizir) Orucunu tutan anam, son günün gecesi kawutunu (1) özene bezene hazırladı, sonra bir bezle güzelce sarıp, kendince evde itibarlı gördüğü bir köşeye bırakıp, Hızır’ın gece gelip hünerli ve bereketli ellerini sürmesini dileyip, uyudu.’

Continue reading